Deel 1 : Glutenvrij & lactosevrij eten in Dordrecht e.o.

blank
Dol op eten

Ik ben dol op eten, altijd al geweest! Na mijn verhuizing naar Dordrecht, verheugde ik me op het ontdekken van alle horeca gelegenheden. En ik moet eerlijk bekennen dat je in Dordt zoveel leuke restaurants hebt. Zo heb ik mijn ultieme favorietjes al ontdekt. Voor mijn Psoriasis is het beter om te  proberen om glutenvrij én lactosevrij te eten. In het verleden is gebleken dat ik Lactose Intolerantie heb. In mijn geval ben ik zeer gevoelig voor melk producten in combinatie met vet, zoals slagroom of crème fraîche. Ik vind het elimineren van gluten en melkproducten lastig. Het is voor mij soms frustrerend om niet alles te kunnen eten wat ik graag zou willen. Toch ga ik de uitdaging graag aan. Ik neem jullie daarom mee naar een aantal restaurants, in en om Dordt, waar je lekker kan eten met deze dieetwensen.

Dortse Stroopwafel Boutique

Sinds ik gluten en lactose vrij moet eten, vind ik het lastig om een stroopwafel te weerstaan. Het is echt een van mijn lievelingskoekjes. Toen ik jonger was en uit school kwam, had mijn moeder limonade klaar staan met een koekje. Vaak was dit een stroopwafel. Ik kom graag op de Dordtse vrijdag markt, ik haal er o.a. geregeld kaas. Tijdens mijn gebruikelijke rondje over de markt, rook ik een heerlijke bekende lucht. De lucht van warme stroopwafels. Ik ben even bij de kraam van Dortse Stroopwafel Boutique gaan kijken. Mijn hart maakte een sprongetje, ze hadden namelijk glutenvrije én lactose vrije stroopwafels. Vervolgens heb ik meteen een pakje gekocht om thuis te proberen. Het pakje kost €4,-, niet heel goedkoop, maar zeker meer dan de moeite waard!

Ferdinands 
blank
Ferdinands, Dordrecht

Als allereerste zijn we voor een diner met dieetwensen bij Ferdinands geweest. Tijdens de schoolrun van de jongens, liep ik geregeld langs dit restaurant. Toch was ik er nog nooit geweest, tot onze lieve buren ons meenamen. Schandalig, I know! Inmiddels zijn we er vaker geweest! En wat een goede ervaringen hebben we hier steeds. Ik heb oprecht héérlijk gegeten. Met de dieetwensen die ik heb, lijkt het mij echt een uitdaging om iets te maken wat passend is. Ondanks deze ingewikkeldheid, had ik genoeg keuze. En had ik totaal niet het idee  dat mijn wensen teveel waren.

Ik kreeg een aantal glutenvrij broodjes met een olie om te dippen. Als voorgerecht bestelde ik de heerlijke zalm. Het gerecht werd iets aangepast, omdat er lactose in de saus zat. Het maakte mij nets uit, als ik maar kon genieten van de zalm. Vervolgens heb ik genoten van het hoofdgerecht met vis. Door mijn lactose intolerantie weet ik dat de desserts soms ingewikkeld kunnen zijn. Toch kon ik een toetje kiezen, er zat wel drank in, maar het was heerlijk. Als laatste bestelde ik een munt thee en kreeg ik aardbeien met iets zoets erbij. Echt een feestje om te zien. Al met al een super ervaring en we hopen hier nog vaker te komen. De service was top en de mensen super vriendelijk.Overigens mocht Nelli ook mee, wat een pluspunt is natuurlijk!

Restaurant Post 
blank
Post, Dordrecht

Een tijdje geleden ben ik samen met een vriendin gaan borrelen bij restaurant Post. Zij eet ook glutenvrij dus dat maakte het voor mij een stukje makkelijker. Super praktisch dat zij dus al wist wat je hier kon kiezen. We kozen voor een heerlijke borrelplank. Er werden wat kleine aanpassingen gedaan, maar verder is de plank meer dan prima. Uit eerdere ervaringen weet ik dat dit restaurant altijd erg veel moeite doet om aan alle dieetwensen te voldoen. Anne en ik kwamen hier, voor Corona, dan ook regelmatig. Het eten bij bij Post is voor ons dan ook een feestje.

La Fleurie
blank
La Fleurie, Oirschot

Dit Brabantse restaurant heeft mijn verwachtingen overtroffen! Dit is daarom ook meteen de reden dat ik dit restaurant wil benoemen in mijn blog. La Fleurie heeft veel moeite gedaan om aan mijn dieet wensen tegemoet te kunnen komen. Er waren zelfs speciaal voor mij glutenvrije frietjes gebakken. Ik heb geen enkel moment het idee gehad, dat ik niet mee kon doen met de rest. De locatie van het restaurant is in Brabant, maar zeker de moeite waard als je lekker wilt eten!De foto’s spreken voor zich. Leuk feitje is dat La Fleurie op woensdag en donderdag een wisselend surprise 3-gangen menu heeft.

De volgende hotspots die ik wil bezoeken zullen o.a. Christa’s Cookies (Dordrecht) en Willaerts (Papendrecht) zijn. Be prepared and here I come! Ik heb er zin in! 

Twee verschillende manieren om zelf een nieuwbouw trap te renoveren

blank
‘Van kale nieuwbouw trap, naar een trap met een compleet andere uitstraling’

De meeste ruimtes in huis zijn inmiddels wel aangepakt, maar de trappen bleven maar kaal. Ik moet eerlijk toegeven dat de trappen niet erg hoog op mijn prioriteitenlijst stond. Anne had na de verhuizen de twee trappen met witte grondverf behandeld. De trappen zagen er na de verhuizing namelijk echt niet uit. Daarom was deze snelle oplossing, op dat moment meer dan oké voor ons.

Een doorn in het oog

Toch bleef de trap een doorn in mijn oog. Het huis werd steeds mooier ingericht. De trappen daarentegen begonnen lelijk af te steken tegen over de rest van het huis. We wilden iets aan de trappen doen, maar wat?

De knoop doorhakken

Ik kan uren zoeken op Pinterest naar mooie plaatjes. Terwijl Anne binnen vijf minuten een keuze kan maken. De knoop doorhakken bleek lastiger dan gedacht. Onze persoonlijke smaak ligt niet altijd op één lijn met wat de ander mooi vind. We kwamen er niet uit. Zo wilde Anne bijvoorbeeld graag vloerbedekking. Persoonlijk, vind ik dat minder hygiënisch. Ik wil de trap graag snel schoon kunnen houden. Toch zag ik ook wel de voordelen, maar met twee kinderen part-time in huis zag ik zeker ook de nadelen. Ik gaf Anne het voordeel van de twijfel. En gingen we samen op zoek naar een geschikt vloerbedekking. Om een lang verhaal kort te maken, we vonden niks wat ons beide aanstond. Daarnaast was mijn keuze weer té besmettelijk of in verhouding gewoonweg te duur. We zochten toch meer naar een budget oplossing.

Goedkoop is duurkoop

De gehele zoektocht kon dus weer opnieuw beginnen. Tot groot enthousiasme van Anne, not! Hij wilde heel graag de trappen klaar hebben, voordat onze pup kwam. We besloten  uiteindelijk om beide trappen te verven. Voor de trap van de bovenste naar de eerste verdieping kozen we voor een grijze kleur. In de plaatselijke verfwinkel kozen we een kwalitatief goede verf uit, die qua kleur dicht in de buurt kwam van het betonlook vinyl. Anne heeft er een hekel aan om de trap meerdere keren per jaar te moeten bijwerken. Zijn trappen, in zijn vorige woning, waren geverfd met een goedkopere verf. Uiteindelijk moest hij deze trappen steeds weer opnieuw schuren en bijwerken. In dit geval is goedkoop, duurkoop geweest. Vandaar dat wij kozen voor een kwalitatief betere verf.

 Ik zou ik niet zijn

Anne zag me alweer aankomen. Ik vond het namelijk een geniaal idee om een aantal treden wit te maken. Uiteindelijk ging hij toch overstag en had hij de trap in mum van tijd opgeknapt. Wat een verschil en wat een tof effect! Op dat moment wist Anne nog niet wat ik voor de andere trap in gedachten had.

blank

‘Waar decoratie hout goed voor is’.

Na uitgebreid onderzoek kwam ik op een Instagram post van @stylebynik123 uitIk vond haar DIY idee zo leuk dat ik het ook het ook wilde. Uiteraard heb ik dit aan haar vertelt en zelfs een preview gegeven van onze trap make over. Anne slaakte een diepe zucht. Ik had namelijk weer eens een complexe DIY uitgezocht. Het idee was om het decoratie hout op de stootborden van de trap te plakken. We kochten deze decoratie plakhout by WoWood bij Karwei. De bovenkant van de treden werden wit. Ik vond zelf dat Anne nog geluk had met dit idee. Aangezien mijn andere idee een ombre effect bevatte.

blank
Decoratie plakhout By WoWood
Puzzelen voor gevorderden

We kochten drie pakken decoratie hout. We kwamen net niet lekker uit, waardoor niet alle pakken gebruikt zijn. Op de achterkant van het decoratie hout zit een plakstrip. Anne koos ervoor om het plakhout extra vast te zetten met houtlijm. Onze stootborden zijn net wat hoger dan de plakhout plankjes, waardoor Anne aardig heeft moeten puzzelen. Hij heeft een heleboel smalle reepjes moeten zagen. Het was een flinke klus. Dus denk goed na of je hier de juiste materialen voor hebt én vooral zin in hebt. Anne is er een goede dag mee bezig geweest. Achteraf vond hij het erg leuk om te doen en ging hij als een speer. Het resultaat mag er zijn, al zeg ik het zelf! Wat vinden jullie ?

 

P.S.: Nu moeten we nog op zoek naar mooie en bijpassende trapleuningen.
blank

blank

Het innerlijke kind

blank
Als ambulant begeleider kom ik in mijn werk allerlei mensen met diverse problematiek tegen. Ik wil een kijkje geven in een bijzondere gesprek met één van mijn cliënten. We praten over het gesprek met haar behandelaar. Ik heb toestemming van haar gekregen om dit gesprek, zonder details en namen, te beschrijven in dit blog. Normaal gesproken ga ik van gezin naar gezin. Gezien de Corona tijden, wil ik voorzichtig zijn naar de mensen die ik begeleid. Daarom spreek ik tegenwoordig in de tuin af, met 1,5 meter afstand. 

 

‘Hoe ging het gesprek vandaag?‘, vraag ik. ‘Tja …. ‘, het duurt even voordat er een antwoord komt. ‘Iets met mijn innerlijke kind. Ik heb niet veel gezegd.’ Ik vraag hoe het komt dat er niet veel gezegd is. ‘Ik vind het spannend, omdat ik in mijn verleden moet spitten. Dit wil ik niet en bovendien snap ik niet wat het me gaat opleveren.’ Ik heb zoals gewoonlijk altijd een papiertje en een pen of potlood bij me. Ik schets een volwassen dame, althans ik doe een poging. In haar armen houdt ze een klein meisje vast. Ik zeg verder niks. Ik word nauwlettend in de gaten gehouden. Bij het tekenen van de details, gaat er een lichtje branden. ‘Ah oké, dat ben ik dus!’ We lachen even, want het is niet echt een goede gelijkenis van de werkelijkheid. ‘Vergeef mijn tekenkunsten, ik wil je wat uitleggen’, zeg ik naar haar.

 

‘De perfecte ouder óf perfecte jeugd bestaat niet. Iedereen maakt namelijk ongewenste gebeurtenissen in zijn of haar leven mee’.

Ik leg haar uit dat je als kind allerlei ervaringen op doet. Het ‘innerlijke kind’ is een deel van jezelf als je terug gaat naar jouw kindertijd. De positieve ervaringen in het leven laten een kind enorm opbloeien. Je groeit daar logischerwijs enorm van. Daarnaast maak je als kind ook negatieve ervaringen mee. Ik vraag aan mijn cliënt: ‘Ben jij als kind gegroeid door de negatieve ervaringen in jouw leven?’ …. ‘Nee niet bepaald!’, is haar antwoord. Ik ga verder met mijn verhaal. ‘Ik denk dat het er vanaf hangt of je als kind groeit van de negatieve ervaringen in het leven.’ Natúúrlijk hangt het af van de mate van de negatieve (traumatische) ervaring. Vanuit jouw ouders/opvoeders krijg je allerlei boodschappen mee. Deze boodschappen worden opgeslagen in jouw onderbewustzijn. Iedereen maakt in zekere zin ongewenste gebeurtenissen mee. Het gaat er om hoe daar in het verleden mee omgegaan is.

 

‘Zo is het bij mij niet gegaan’

Als kind leer je om gaan met traumatische ervaringen, geholpen door jouw ouders. Je krijgt dan aandacht voor jouw emoties, ze mogen er echt zijn. ‘Kan je je voorstellen dat als dit vroeger bij jou gebeurd was, het dan makkelijker was om met deze negatieve ervaring om te gaan? Wellicht zou het jou geholpen hebben om in de toekomst beter met minder prettige ervaringen om te gaan.‘ Het blijft even stil. ‘Zo is het bij mij niet gegaan.’

 

Geen ruimte voor boosheid en verdriet

‘In jouw geval is er toen jij jong was geen ruimte voor jouw boosheid en verdriet geweest’, beaam ik. ‘Om wat voor reden dan ook hebben jouw ouders jou hierin niet kunnen helpen. Misschien waren ze zelf verdrietig en/of boos. Mogelijk hadden ze genoeg aan hun eigen emoties. Of hebben ze gewoonweg nooit van hun ouders geleerd om met emoties om te gaan. Wie zal het zeggen? Jouw gekwetste kind stopt deze ervaring weg en je draagt het voor altijd bij je. Deze week maakte je een negatieve ervaring mee. Het (innerlijke) kind van toen komt nu naar boven. Daarom voel je je nu zo. Jouw innerlijke kind wil dat je naar haar luistert’.

 

Zo gaat het gesprek nog wel even door.

We praten over de ervaringen van deze week, de ervaringen uit het verleden en alle bijbehorende emoties. Ik ben geen behandelaar, integendeel zelfs. Ik praat wel graag met mijn cliënten over wat hen bezig houdt. Soms help ik ze verduidelijken wat er bij een behandelaar besproken is. Tijdens mijn gesprekken maak ik ter ondersteuning van mijn uitleg gebruik van visuele middelen. Een simpel tekeningetje of het gebruik van Play Mobile poppetjes helpen vaak bij de uitleg. De speelse manier helpt ook bij het terughalen van het desbetreffende gesprek.

blank

 

‘Je kan leren zorgen voor jouw innerlijke kind’

‘Maar Thilata, jij tekent twee vrouwen die elkaar omhelzen. Eentje kleiner dan de andere’. ‘Klopt!’, benadruk ik. ‘Je kan leren zorgen voor jouw innerlijke kind. Leren houden van jezelf. Ik weet dat jij houden van jezelf heel moeilijk vind. De komende tijd ga jij bij de behandelaar leren om naar jouw innerlijke kind te luisteren. Om haar verhaal van vroeger te horen. Om haar aandacht, begrip en liefde te geven’. ‘Ik vind dit heel spannend, maar ik begrijp nu wat me te wachten staat’. Ik moedig haar aan. Ik zeg haar dat ik oprecht hoop dat haar vroegere ervaringen, een minder grote rol gaan spelen. Dat de onverwerkte gevoelens verwerkt worden. Dat ze vooruit, met veel zelf liefde, mag gaan kijken. ‘Dat je zelf keuzes mag maken en zelf de touwtjes in handen hebt over jouw leven en jouw gevoelens. Dat gun ik je van harte!’

 

‘Ik heb eigenlijk nog één vraag’

Er volgt een nieuwsgierige blik. Mijn cliënt lacht. Ik weet dat het serieuze gesprek afgelopen is. De boog kan nu eenmaal niet altijd gespannen zijn. ‘Hoe is het eigenlijk met jouw mini – you gesteld?’, vraagt ze aan mij. In mijn begeleiding probeer ik vertrouwen te creëren. Mijn cliënten geven zich bloot en stellen zich naar mij open. Hier hoort voor mij dus bij, dat ik op zeker hoogte ook iets van mezelf laat zien. ‘Ik denk dat ik heb geluisterd naar mijn innerlijke kind. Ik mag en kan echt mijn creativiteit gebruiken waar en wanneer ik wil’.

 

Een aantal voorbeelden van mijn tekeningen tijdens mijn gesprekken:

blankblank

Mijn 10 gouden regels voor een samengesteld gezin

blank

‘Samengesteld zijn is een flinke uitdaging voor iedereen.’

Inmiddels ben ik vier jaar samen met Anne en zijn jongens. Een samengesteld gezin is een flinke uitdaging, voor iedereen. De verhoudingen binnen een nieuw gezin zijn vaak complex. De kinderen moeten wennen aan een ander gezinsleven en aan een stiefouder. De stiefouder moet wennen aan de kinderen. Een band opbouwen kost tijd en véél effort. In ons geval zijn de kinderen er de helft van de tijd. Anne heeft dus co-ouderschap. De vakanties zijn wel een uitzondering. Het is op die momenten niet fijn om steeds te moeten wisselen. Ze zijn vaak een week of langer achter elkaar bij de ene ouder. Daarna wordt er gewisseld.

Je hoeft het wiel niet opnieuw uit te vinden

Door de jaren heen heb ik aardig wat real-life ervaring op gedaan. Om mezelf zo goed mogelijk voor te bereiden heb ik aardig wat boeken gelezen. Ik heb me opgegeven voor een aantal stiefouder coachings bijeenkomsten. Ik vond het helemaal niet raar om professionele coaching op te zoeken. Hier verkreeg ik informatie en bespraken we onze ervaringen. Ook verkreeg ik meer inzicht hoe ik met een man mét kinderen, en alles wat daarbij hoort, kan omgaan zonder mezelf te verliezen. Dit was zeer prettig voor mij. Er is al veel informatie beschikbaar. Je hoeft dus geen dubbel werk te doen om alles uit te vinden.

Zoeken naar hoe ik stiefouder moet zijn

Laat ik eerlijk zijn, de eerste jaren waren pittig. Iedereen moet zijn plekje vinden. Er spelen andere zaken dan in een normaal gezin. Ik ben nóg geen moeder en kwam van een onafhankelijk leven. Elkaar leren kennen was leuk, maar ik vond het ook ingewikkeld. Het is zoeken naar hoe ‘stiefouder zijn’ in onze situatie voor mij werkt. ‘Je wist toch waar je aan begon.’ Ik wist niet waar ik aan begon. Oké ik had een idee, maar hoe het echt is kom je pas later achter. Ik vergelijk het met de eerste rijles. Je hebt een idee hoe het gaat zijn, maar je weet het pas echt áls je het gedaan hebt. Met de jaren wordt het makkelijker. Mijn band met de kinderen wordt sterker. Stiefouderschap heeft tijd nodig om te groeien. Tijd en véél geduld! Dat dit niet altijd even soepel verloopt is begrijpelijk.

Jij bent toch een collega van papa?’

In het begin gingen we vaak met de jongens op pad. Doordat de moeder van de jongens net had vertelt dat ze een relatie had, kon de oudste snel verbanden leggen. Hij vroeg aan ons of wij ook een relatie hadden. Anne beaamde dit. Hij heeft zijn jongens verteld dat hij verliefd is en dat ik zijn vriendinnetje ben. We vroegen later nog eens aan de jongste wat hij dacht dat ik ben van zijn vader. Hij was toen vier jaar oud. ‘Oh, jij bent toch een collega van papa?’ zei hij meteen. We moeten hier nog steeds erg om lachen.

Zo zijn we steeds meer tijd met elkaar gaan doorbrengen. We hebben zoveel mogelijk met de gevoelens van de kinderen rekening gehouden. Ook al wil je voor jouw verliefde gevoel misschien sneller of meer.  Dit heeft uiteindelijk zijn vruchten afgeworpen. De kinderen vertrouwen mij en zien mij echt als hun stiefmoeder.

Wanneer ben je officieel een stiefouder in een samengesteld gezin?

De kinderen noemen mij de vriendin van hun vader. Óf hun stiefmoeder. Nu ben ik dit officieel niet. Je bent dit namelijk pas als je trouwt of een geregistreerd partnerschap aangaat met de ouder van een kind die bij hem of haar ingeschreven staat.

 

Mijn 10 regels voor een samengesteld gezin:

  • Take it slow! 

Ik snap dat je staat te popelen om de kids van jouw geliefde te zien, maar doe het rustig aan. Ik heb bewust gewacht. De ontmoeting kwam dus niet vanuit mijn initiatief. Het moment was sowieso op voorhand niet gepland. De kinderen moesten onverwachts eerder naar Anne toe. Als dat moment niet was geweest had ik ze nog niet ontmoet. Voor kinderen is het heftig dat hun kerngezin uit elkaar valt. Het liefste willen ze dat hun papa en mama bij elkaar blijven. Bovendien is het ook best lastig om hun ouder ineens verliefd te zien op iemand anders. Het is voor kinderen best spannend om de partner van de ouder te zien. Heb dus geduld en geef niet alleen jezelf maar ook de kinderen vooral voldoende ruimte om te wennen. Dit betaald zich later uit! Het zal je helpen in de band met de kinderen.

  • Maak nieuwe tradities

Ik merkte al snel dat er tradities waren waarbij ik geen aandeel in had. Oude tradities waar ik geen deel van uit maakte. Soms vond ik dat prima, maar soms ook ongemakkelijk. Het voelt voor mij soms alsof ik er niet écht bij hoor. Mijn tip is dan ook om gezamenlijk nieuwe tradities te maken. Zo hebben wij ‘snoepjesavond’ ingevoerd. We spelen een spelletje, kijken film en snoepen wat lekkers. Ook gaan we altijd aan het einde van een vakantie ergens eten. Vraag de kinderen wat ze leuk zouden vinden als nieuwe traditie. Betrek ze bij het bedenken hiervan.

  • Maak tijd voor de kinderen 

Om de band met de kinderen te versterken, bracht ik regelmatig ‘alleen’ tijd met de kinderen door. Met de oudste van Anne ging ik naar de bios of shoppen. En met de jongste ging ik aan het bakken of knutselen. We gaan ook wel eens met z’n drietjes uit eten. Tijd met elkaar doorbrengen heeft ons een hechte band gebracht.

  • Maak gebruik van professionele hulp

Zoals ik al eerder schreef vind ik het verspilde energie om het wiel opnieuw uit te vinden. Het kan super nuttig zijn om gebruik te maken van allerlei middelen die er al zijn. Lees boeken over samengestelde gezinnen. Sluit je aan bij een coaching groep voor stiefouders. Deel je ervaringen met andere stiefouders. Praat erover met ervaringsdeskundigen. Doe vooral wat goed voelt!

  • Laat je niet gek maken door de cijfers

Laat je vooral niet gek maken. De cijfers voor het bij elkaar blijven van een samengesteld gezin zijn ontmoedigend. Meer dan de helft van de samengestelde gezinnen valt uit elkaar. Mocht je informatie googelen, kom je dit tegen. Het is erg ontmoedigend om dit te lezen. Deze cijfers kunnen in jouw hoofd gaan zitten. Ik heb altijd de drang gehad om het tegendeel te bewijzen. Ik ben bereid er hard voor te werken. Wíj gaan het als samengesteld gezin wél redden!

  • Verwacht niet dat je de ouderrol kan vervullen

Dit is namelijk echt een illusie. Je bent geen biologische ouder en dat ga je ook nooit worden. Klinkt hard, maar deze illusie moet je gewoon niet hebben. Je kunt nu eenmaal niet deze rol innemen. Ik zie mezelf als een waardevolle aanvulling op het leven van de kinderen. Extra liefde en aandacht, van zoveel mogelijk mensen, is nooit weg.

  • Laat de kinderen ook tijd met hun ouder alleen hebben

Geregeld gaan de jongens alleen weg met Anne. ik gun ze die tijd samen, dit is belangrijk. Bovendien denk ik dat in een kerngezin het ook gebeurt dat één ouder alleen op pad gaat.

  • Kleding bij beide ouders met eventueel een wisselsetje

Wij hebben ervoor gezorgd dat in beide huizen eigen kleding ligt. Hoe vervelend is het voor kinderen om met hun tas vol kleding en spullen over en weer te moeten slepen. De kleding die ze aan hebben trekken ze weer schoon aan als ze naar hun moeder terug gaan. Zo heeft ieder zijn eigen kleding in huis.

  • Laat het los, laat het gaan

Hier ben ik slecht in en moet ik op dit gebied nog veel leren. Mijn advies, laat alle negativiteit los. Laat het gaan. Op het moment dat de jongens de voordeur binnen stappen, probeer ik het te zien als het begin van ‘onze’ tijd samen. Alles wat daarvoor gebeurd blijft (letterlijk) buiten de deur.

  •  Wees lief voor jezelf!

Deze tip staat misschien wel als laatste, maar is zeker niet de minst belangrijke in dit rijtje. Over het algemeen kost een samengesteld gezin aardig wat energie. Dat wil niet zeggen dat het niet leuk is om samen tijd door te brengen, maar zorg goed voor jezelf. Zorg dat je voldoende tijd hebt om op te laden. Bekijk samen met je partner hoe je in balans kan blijven.

 

 

Wanneer je de pijn voelt

blank

Ik ontmoette mijn biologische moeder op mijn zesentwintigste weer. Een dikke brok ontstond in mijn keel. Dit is niet het juiste moment om te gaan huilen, maar de tranen branden in mijn ogen. Mijn biologische familie weet niet dat ik háár dochter ben. Een smoes wordt vertelt. De smoes dat wij, ‘de toeristen’, mijn oom als privé chauffeur hadden tijdens onze rondreis. Waarom raakt dit mij nou zo? Ik heb die eerste blik, als ik haar aankijk, nooit los kunnen laten. Ook niet nu ik ouder word. Misschien juíst daardoor niet. Het zit ergens in mijn achterhoofd, maar het kan zo weer naar boven komen. Thuis heb ik er weinig moeite mee om over mijn adoptie te praten. Mijn adoptie is namelijk voor mij is zoals het is. Maar eenmaal in Sri Lanka is alles anders, mijn gevoel is anders.

Ik ben geadopteerd uit Sri Lanka toen ik een baby van paar dagen oud was. Ik weet van jongs af aan al dat ik opgegroeid ben in Nederland, omdat mijn biologische moeder niet voor mij kon zorgen. Mijn ouders zijn hierin altijd heel open geweest naar mij. De laatste keer dat ik mijn biologische moeder zag was ik 24 jaar oud. 

Pijn, gewone hardcore pijn

Die laatste keer deed me zeer. Ik zag in haar eerste oogopslag pijn, hardcore pijn. Ik kan het niet anders beschrijven. De pijn van een moeder (16) die haar kind weggeeft aan onbekende mensen. In de wetenschap dat ze misschien wel nooit zal weten hoe het met mij zou vergaan. Die blik, het voelt als een messteek in mijn ziel. Ik besefte me maar al te goed dat wat zij deed, zoiets groots is. Jezelf zo wegcijferen voor het belang van haar eigen kind. Ik voel veel respect, maar het doet mij ook verdriet. Ik herinner haar aan deze nare gebeurtenis. Er wordt mij vaak gevraagd hoe het is om mijn biologische moeder te ontmoeten. Hoe ga je zoiets nou omschrijven? En wie wil ik wat vertellen? Ik vraag jou namelijk ook niet jouw gehele levensverhaal te vertellen. Ik stel een wedervraag. ‘Heb je toevallig Spoorloos gekeken? Zo gaat de ontmoeting alleen is altijd in het geheim. Ik kan je vertellen dat dit voor beide niet fijn is.

‘Ik kon het niet en ik voelde mij naar alles en iedereen tekort schieten.’

In 2019 ben ik opnieuw naar Sri Lanka afgereisd, met Anne, zijn kids en mijn schoonouders. Ik wilde hun het land en mijn biologische familie laten zien. De jongens waren ook nieuwsgierig naar mijn familie. Naarmate de reis dichterbij kwam kreeg ik meer buikpijn. Ik vond het moeilijk om te delen. Na anderhalve week piekeren heb ik Anne ingelicht. Ik voelde mij naar alles en iedereen tekort schieten. Naar Anne, zijn kinderen, mijn schoonouders én naar mijn biologische moeder. Ik kon het niet opbrengen om haar te bezoeken. Om die blik weer te moeten zien. Ik denk dat ze diep van binnen altijd blij is om mij te zien, maar ik herinner haar ook aan een naar moment in haar leven. Een moment wat een kras op haar ziel heeft gezet. Ik voel me egoïstisch. Zij heeft mij de kans gegeven om iets van mijn leven te maken. En wat doe ik? Ik wil haar niet zien, omdat ik het te moeilijk vind. Deze gedachte voelt als gigantisch falen. Waarom kon ik dat voor haar niet opbrengen? Een enorm schuldgevoel jaagt achter me aan. Iedereen adviseerde mij om mijn gevoel te volgen. Ik was het niet verplicht om dit voor de anderen te doen, dit luchtte op. De vakantiesfeer zou er zeker niet minder om worden.

Gesloten boek

Het boek is voor mij gesloten, althans dat zeg ik nu. Mijn verhaal is helder, maar meer details en antwoorden op mijn vragen zal ik nooit krijgen. Ik word ook een stukje ouder en de gedachten dat je je kind moet afstaan lijkt me verschrikkelijk pijnlijk en immens verdrietig. Het schuldgevoel dat ik haar niet heb gezien zit er nog wel een beetje. Op de terugvlucht naar Nederland bedacht ik dat het boek misschien nog een open einde heeft. Wie weet dat als mijn half broertjes en zusje oud genoeg zijn om te horen wie ik ben, misschien kan ik ze dan wel ontmoeten. Hun grote zus die aan de andere kant van de wereld woont. En wie weet zie ik dan ook een andere eerste blik van mijn biologische moeder.

Mijn 12 puppy Must Haves

blank

Als nieuwbakken puppy “mama” had ik geen idee wat er allemaal bij kwam kijken bij de aanschaf van alle puppy benodigdheden. Ik moet ook eerlijk bekennen dat ik ook wat aankopen heb gedaan, waar ik (nog) geen gebruik van maak.

Ook heb ik een overvloed aan speelgoed, tot ongenoegen van Anne. Ik heb namelijk gelezen dat je verschillende soorten speelgoed in huis moet hebben. Bijtspeelgoed, piep speelgoed, kauwbotten, knuffeltjes, snuffelmat, enz. Ik heb in ieder geval genoeg om af te wisselen, waardoor Nelli het leuk blijft vinden.

Hier is mijn lijstje met echte ‘must haves’ voor onze pup Nelli.

  • Bench en eventueel puppy ren 

Voor de rustmomenten vonden wij een bench echt nodig. De bench is meteen op de volwassen maat van een Franse Bulldog gekocht. De zwarte bench past goed in ons interieur.  Er zijn zelfs mintgroen en roze benches. Dit zag ik helaas te laat, want anders zou een mintkleurige bench perfect in ons huis passen. Wij hebben vanwege onze puppy cursus moeten kiezen voor een puppyren. Deze zit vast aan de bench. Het is handig als we aan het koken zijn en we even geen tijd hebben om haar goed in de gaten te houden. In de ren kan ze vrijuit spelen. En hebben wij onze handen vrij. Ze heeft ook de keuzevrijheid om te gaan slapen waar ze wil. Ze heeft net wat meer ruimte, dan alleen de bench. De toekomst is dat mevrouw gewoon los in de woonkamer kan, maar voor nu is dit een welkome oplossing.

blank

  • Puppypads

Dat de pads handig zijn hoef ik misschien niet te vertellen. In het begin hebben we ze veel gebruikt om  ongelukjes te voorkomen. Ook bleef de bench hierdoor een stuk schoner. Tegenwoordig gebruiken we ze niet meer in huis. We gebruiken ze alleen voor onderweg. Mocht Nelli het spannend vinden dan weet ze dat ze daar haar plasje kan laten gaan. Je hebt je  soorten en maten pads, maar wij waren echt fan van de XXL puppy pads van de Action.

  • Verschillende dekentjes en kleedjes

Ik heb verschillende dekentjes aangeschaft. Door de vele ongelukjes, was je deze veel. Ook worden de kleedjes vanuit hygiënisch oogpunt vaak gewisseld. Ik wil namelijk niet dat ons huis naar hond ruikt. Mijn koop tips voor dé ideale dekentjes zijn o.a. kringloopgelukjes en hydrofiele babydoeken. Ga op zoek naar kleedjes die super snel drogen. In de kringloop ben ik  flink los gegaan in de (baby) stoffenhoek. Hier lagen veel dekentjes en lakentjes die precies in onze bench passen. Het hoeft dus echt niet duur te zijn. Ook heb ik wat hydrofiele doeken aangeschaft. Deze zijn wat luchtiger voor de warme dagen. Daarnaast zijn ze ook super snel droog. Ideaal dus! Voor de grotere honden kreeg ik de tip om baby boxkleden te gebruiken. Makkelijk te wassen en ook snel droog.

blank

  • Anti-schrokbak en/of likmatje

Om Nelli wat wat vermoeider te maken tijdens haar eten, schafte ik een likmatje via Bol.com aan. Dit likmatje is echt een succes. Ze schrokt veel minder en is even bezig. Na een druk moment brengt dit haar een beetje rust. Het likmatje kan in de vaatwasser, dus makkelijk schoon te houden. Nelli is een enorme lekkerbek en ze schrokt alles op. Dus besloot ik om een anti-schrok bak te kopen. De jongste van Anne mocht kiezen, het werd uiteindelijk een roze bak.  Nelli kan makkelijk met haar tong tussen de obstakels door likken. Ze eet hierdoor een stuk rustiger. In het begin hebben we een puppy Kong gebruikt, maar door haar korte snuit kon ze er niet goed bij. Dit leverde frustraties op bij haar.

  • Poepzakjes

Deze heb je nodig. En veel ook!  Ik had geen idee hoe snel die zakjes erdoor heen vlogen, omdat ik nog nooit een hondje heb gehad. We gebruiken ze ook als ik vieze voorwerpen op  straat zie, die Nelli wil opeten. Zelf merk ik dat ik de zakjes met een handvat fijn vind. Hierdoor kan ik ze aan de riem hangen als ik geen prullenbak in de buurt zie.

  • Snuffelmat

In de diverse boeken staat beschreven dat honden makkelijk kunnen ontspannen door te snuffelen. Snuffelen stimuleert de hersenen, het laat Nelli nadenken en bedenken over wat zij ruikt. Ook komt ze er zo achter waar de geur vandaan komt. Het verlaagt stress en ze worden er mentaal moe van.

  • Schoonmaakmiddelen, keukenrol en babydoekjes

Deze is natuurlijk wel logisch. Ongelukjes gebeuren. Om de urine snel op te nemen gebruiken wij keukenrol. Daarna maken wij het grondig schoon met allesreiniger van Dettol. Daarover heen halen wij een keukenpapiertje met natuurazijn. Dit maskeert de geur en voorkomt dat ze steeds op dezelfde plek gaat plassen. Als je ergens naar toe gaat kan je natuurlijk niet alles meesjouwen. Ik neem altijd  babydoekjes (zonder parfum en dergelijke) mee. Hiermee maak ik schoon, maar veeg ik ook even snel de pootjes af als dat moet. Bij de action verkopen ze ‘Pet Whipes’. Deze hebben wij ook, maar deze zijn eigenlijk hetzelfde als babydoekjes.

  • Kauw speelgoed

En veel! Waarom? Honden hebben de natuurlijke behoefte om te kauwen. Je wilt natuurlijk je pup zo snel mogelijk leren waar hij/zij wel op mag kauwen en waar vooral niet op. Zoek zorgvuldig kauwbotten en speelgoed uit die passen bij het formaat hond en gewicht.  Ook op latere leeftijd hebben honden behoeften aan kauwen. Ze kunnen last hebben van tandplak of gebitsproblemen. Tandplak kan uiteindelijk weer leiden tot tandsteen. Tandsteen wil je voorkomen, dit moet namelijk bij de dierenarts verwijderd worden. Het is dus van groot belang om verschillende kauwbotten en kauwspeelgoed aan te bieden. De speeltjes en botten schuren langs de tanden waardoor de tandplak verdwijnt. Daarnaast zijn kauwspeeltjes en botten een goede bezigheid. Neem eens een bot mee als je ergens naar toe gaat. De hond kan zich vaak een tijdje vermaken.

Inslikgevaar

Als je zo’n draak hebt als de onze kan het gebeuren dat de kauwbotjes ingeslikt worden. Ik schrok me dood toen ze het laatste stuk van het  kauwbotje inslikte. Details daar gelaten, maar gelukkig kwam het er gewoon weer uit. Wat wij dus nu doen is óf de botjes vast houden óf ze in de Boneguard KauwSnack houder. Je kan kant en klare staven kopen met een gat erin. Echter hebben wij kauwbotten zonder gaatjes. Tip van flip: boor zelf kleine gaatjes in de botten. Hierdoor kan je ze gewoon in deze houder vast zetten. Ideaal voor hondjes die net zoals Nelli alles meteen willen inslikken.

blank

  • Goede voeding

Vanuit de fokker kreeg Nelli al vers vlees. Er werd afgeraden om in het begin te wisselen van voeding. En eigenlijk gebruiken we dit vlees nog steeds.  Ze poept minder (vers vlees is beter te verteren) en haar vacht glanst prachtig. Daarnaast, en hou je vast, laat ze amper scheten. Dit ras staat toch bekend om te scheten. Niks is minder waar! Het scheten kan grotendeels aan de voeding liggen. Ze krijgt vlees van Energique Puppy en we variëren tegenwoordig met Carnibest. Daarnaast is het handig om brokken of een maaltijd van Farm Food bij ons te hebben als we onderweg zijn. Vers vlees komt uit de diepvries en dus niet altijd handig met uitstapjes.  Vraag wel advies  in een dieren speciaal zaak zoals Fitty in Dordrecht of je bepaalde brokken met vers vlees kan combineren. Hierdoor kan je het niet fout doen.

blank
Proef pakket gekregen van Dierenspeciaalzaak Fitty
  • Camera

Wij maken af en toe gebruik van een camera. Deze is gericht op de bench en ren. Hierdoor kunnen wij zien wat ze doet als wij er niet zijn. Het is voor mij persoonlijk fijn om te kunnen zien wanneer ze nog slaapt of niet. Ik weet dan precies hoe lang ik nog weg kan blijven. Daarnaast kwamen we zo beter achter haar ritme. Wat voor nu dus inhoudt dat ze echt uiterlijk 06.15 uur eruit moet om te plassen/poepen. Doen we dat niet, zijn we te laat. Nelli wordt enorm gespannen als ze een ongelukje heeft. Voorkomen is dus beter. Overigens gebruik ik alleen de app, Anne doet het liever op de gok.

  • Hondenmand voor fiets en/of auto

Wij hebben een speciale fietsmand geleend van een lieve vriendin. Zo konden we meteen proberen om met haar te gaan fietsen. In het begin kan je nog niet zoveel lopen met een pup. Wil je wat verder weg gaan, dan is dit een goede optie. Ook hebben we een automand. Deze is makkelijk aan de stoel te bevestigingen. In de mand zitten twee riempjes waarmee je de hond vast kan zetten. Wel raad ik aan om iets onder de mand te doen, bijvoorbeeld een dikke deken. Zo zit Nelli wat hoger en kan ze naar buiten kijken. Kortom ideaal om met de hond weg te kunnen.

blank

  • gezonde snacks

Net zoals gezonde voeding geven wij Nelli gezonde snacks. We willen niet dat zij aan tafel komt schooien. Ze krijgt alleen haar eigen voer en snacks. Wij zijn hier heel strict in. Ze krijgt geregeld kauwbotjes en natuurlijke snacks. Snoepjes van runderhart of een brokje van Farm Food Fresh. We willen haar niet vetmesten en haar zo gezond mogelijk laten zijn. Dus op zijn tijd een snoepje om te trainen en bij feestjes wat lekkers, verder niks.

Dit waren mijn 12 musthaves voor onze Nelli. Ik hoop dat je er iets aan zult hebben.

Mijn 9 nieuwbouw tips

blank

Jaaaa, je hebt een huis gekocht!

En wat voor eentje, een nieuwbouwhuis! Waarschijnlijk heb je alleen nog maar de bouwtekeningen gezien. Vaak zijn er ook wel digitale tekeningen beschikbaar. Hierdoor krijg je een beter beeld hoe jouw nieuwbouw project eruit gaat zien.
De ontwikkelaar komt met allerlei opties en vragen. Vervolgens beland je in een soort stroomversnelling. Het is daarom ook helemaal niet raar dat je je overrompeld voelt. Ondanks dat ik er onwijs veel zin in had, vond ik al die keuzes best overweldigend. Daarnaast kreeg ik het gevoel dat ik soms geen controle meer had over het gehele proces. Vanwege de snelheid en het korte tijdsbestek waarin keuzes gemaakt moeten worden, kun je het gevoel krijgen dat je niet altijd de juiste keuzes kan maken.

Om het iets makkelijker te maken,  heb ik mijn beste tips op een rijtje gezet.
  1. Maak een ‘Woning Must Haves’ lijst

Nadat we eenmaal het koopcontract getekend hadden, konden we aan het leuke werk beginnen. Samen maakten we een ultieme ‘Must Have’ lijst.  Een aantal dingen wilden we in ons huis terug zien. We wilden een aluminium deur én Anne’s infraroodcabine moest in de badkamer passen. Ook wilden we graag een pergola in de tuin. Een heerlijk vakantiesfeertje wilden we graag nabootsen. De opties die voor de ontwikkelaar van belang waren, hebben we direct besproken. Op deze manier kon bijvoorbeeld het kozijn volledig verwijderd worden. Dit zou ter voorbereiding zijn op de aluminium deur. Als we onze wensen niet hadden besproken, hadden we nooit geweten dat het mogelijk was. Niet alle opties staan op de meer-/minderwerk lijst. Bovendien scheelde dit achteraf veel hakwerk. Denk goed na wat je perse in huis wil hebben. Bespreek vervolgens met de verkoopbegeleider wat de mogelijkheden zijn. Vaak hebben zij ook nog eens handige tips.

blank

  1. Maak een budget

Je bent enthousiast en je ziet allerlei mooie producten tijdens het uitzoeken. En voor je het weet heb je een torenhoge offerte te pakken. Samen met Anne, heb ik een budgetplan gemaakt. We maakten een begroting van alle ruimtes. Dit is natuurlijk een grove schatting geweest, maar gaf ons voldoende houvast. Tijdens het uitzoeken van de keuken gingen we meteen over ons ‘keuken budget’ heen. De keuken was naar onze zin. We besloten om een aanpassing te maken in de rest van het budgetplan. Daarnaast besloten we om de inrichting van onze badkamers basic te houden. Je hebt zoveel keus en zoveel moois om uit te kiezen. De keuze is reuze. Echter hangt hier wel een flink prijskaartje aan vast. Probeer te bepalen wat je wil uitgeven en hou jezelf eraan. Zo kom je niet gauw voor verrassingen te staan. Of doe net als wij. Pas je budgetplan aan als je over de schreef bent gegaan.

  1. Bekijk de meer- (en minder) werk lijst

De meerwerklijst bestaat uit zoveel opties dat je gauw het overzicht kwijt kan raken. Om eerlijk te zijn hebben wij wel eens iets over het hoofd gezien. Gelukkig konden we het last minute aanpassen, maar dit was wel een gedoe. Bekijk eerst de grote zaken zoals een uitbouw, extra parkeerplaats, indeling van een verdieping, enz. Rekening houdend met alle technische zaken konden we onze verdiepingen redelijk vrij indelen. Zo was er bijvoorbeeld de mogelijkheid voor een extra badkamer óf de voorbereidingen daarvan. Na wikken en wegen, besloten we dat het een meerwaarde voor ons huis zou zijn om de optie te nemen. Dit heeft ons budget op zijn kop gezet, maar we zijn er elke dag nog erg blij mee. Ook hebben we een gekozen voor de uitbouw. Dit geeft de woonkamer nét wat meer ruimte. En schroom niet! Vragen staat vrij. Wij hebben gevraagd of een grotere uitbouw mogelijk was. Echter kon dit helaas niet, maar wie weet bij jou wel. Wie niet waagt, wie niet wint!

  1. Fotografeer en film tot je erbij neer valt (figuurlijk dan)

Aangezien ik een enorme fan ben van alles vastleggen was dit voor mij geen opgave. Naast dat het erg leuk is om alle vorderingen terug te zien, kan het voor de toekomst heel handig zijn. Fotografeer zoveel mogelijk. Tijdens de kijkdagen krijg je zoveel indrukken. Het kan dus zijn dat je na afloop afvraagt hoe een bepaalde ruimte er ook al weer precies uit zag. Mocht je alles vastleggen, dan kun je het op een later moment rustig terug kijken. En stel je hebt een geschil je met de ontwikkelaar, dan kunnen de gemaakte foto’s en/of filmpjes duidelijkheid bieden. Onze vloer lag er nog maar twee dagen in. De keukenmonteur had allerlei krassen veroorzaakt. Hij zei van niet. Het was dus mijn woord tegen het zijne. Gelukkig maak ik overal foto’s van en heb ik na een hoop gezeik, gelijk gekregen.
Als laatste wil je de tip geven om jouw geliefden op de foto te zetten tijdens de bouw. Wij hebben de kinderen vanaf de watertoren van Villa Augustus gefotografeerd. Je ziet zowel ons huis als de jongens groeien. Dit is een super leuk aandenken voor later.

blank

  1. Interieur stalen en kijkdagen

Het is natuurlijk leuk om je hele interieur uit te mogen zoeken. Verzamel genoeg stalen. Neem deze ook mee naar de kijkdagen. Zo kan je op je gemak bekijken of het in de ruimte past. Het licht kan heel anders zijn dan in je huidige huis. Wij vonden het heel moeilijk om een vloer te kiezen. We dachten dat we er uit waren. Tot we de staal meenamen naar het nieuwe huis. Verkeerde keuze! In de woonkamer leek de kleur heel anders dan in Anne’s huis.
Twijfel je over een kleur op de muur? Tip: koop een goedkoop canvas. Je hebt bij de Action kleine dunne vierkante. Die zijn ideaal! Verf deze in de desbetreffende kleur. Maak desnoods verschillende in meerdere kleuren. Neem de canvassen mee naar het nieuwe huis en zet ze tegen de wand. Zo zie je meteen of het wat is. Misschien maakt dit de keuze wat makkelijker.

  1. Meten is weten!

‘Past dit daar en daar?’. Ik geloof dat ik dit wel honderd keer aan Anne heb gevraagd. Mijn vader zegt altijd, ‘Meten is weten’. Meet alles op waarvan je denkt dat je het nodig gaat hebben. Zo wilde ik ineens weten of mijn bureau onder de vensterbank zou passen. En laat ik dat nou net niet gemeten hebben. Ik baalde als een stekker. Gelukkig kon ik het aan de verkoopbegeleider vragen. Wij wilden de slaapkamer tv hoog hangen. We hebben tijdens de kijkdag gemeten waar de tv zou komen. Hierdoor konden we precies doorgeven op welke hoogte we de stopcontacten wilden. Je ziet bij ons geen tv-kabels langs de muur lopen.

  1. Maak een interieur plattegrond

Bepaal in grote lijnen hoe je elke ruimte wil indelen. Anne had papieren meubeltjes op schaal uit geknipt. Hierdoor kon ik zelf schuiven over de plattegronden. Mocht je er eenmaal uit zijn, kan je bepalen waar je eventueel extra stopcontacten zou willen. Daarnaast kan je ook makkelijker bepalen waar je de lichtpunten zou willen. Wij hebben hierdoor geen enkel kabelgootje op het plafond nodig gehad.

  1. Regel op tijd jouw stukadoren, hoveniers, behangers, enz.

Anne lachte me in het begin uit. Ik had namelijk al heel vroeg een oriënterend gesprek geregeld met onze tuinontwerper Gerbrand van der Rhee. Ik vond het fijn om een beeld te hebben van onze tuin. Én de bijbehorende kosten natuurlijk. Ook onze stukadoor hadden we op tijd geregeld. Hierdoor liep onze planning gesmeerd. We hoefden nergens op te wachten en alles sloot naadloos op elkaar aan.

blank
ontwerp by: Van der Rhee Outdoor Design
  1. Breng iemand mee met kennis van zaken

Neem tijdens kijkdagen mensen mee die je kunnen helpen. Mensen die scherp zijn op (bouw)gebreken. Vraag of je mensen mag meenemen die een inmeting voor bijvoorbeeld de vloeren, raambekleding of muren moeten doen. Hierdoor krijg je sneller overzicht van de daadwerkelijke kosten. Je kan de budgetplanning hierop aanpassen. Ook scheelt het later tijd. De bedrijven kunnen hierdoor sneller aan de slag, omdat ze alles al hebben opgemeten. Neem tijdens de vooroplevering iemand mee die een bouwkundige achtergrond heeft. Schakel desnoods een deskundige in van bijvoorbeeld ‘ Vereniging Eigen huis’. Hierdoor kom je niet voor verrassingen te staan. Deze deskundigen zijn gewend om op gebreken te letten en kunnen voor jou onderhandelen.
Heel veel succes met alle keuzes. En vergeet vooral niet te genieten van deze leuke en spannende tijd!